Իրանի դեմ Իսրայելի և ԱՄՆ հարձակումներից հետո Իրաքի տարածքում, ամայի վայրում, հայտնաբերվել է, որ Իսրայելը ստեղծել է «ծովահենական ռազմաբազա», գրել է թուրքական Yeni Şafak պարբերականը։

Տեքստի հեղինակը նաև պնդում է, որ հիշում է մարտի 5-ին այդ շրջանում իսրայելական ուժերի հետ բախումների մասին հաղորդագրությունները։ Ըստ այդ տվյալների՝ բազան իբր հայտնաբերել է իրաքցի հովիվը, որից հետո շրջան են ժամանել զինվորականներ, տեղի են ունեցել բախումներ, իրաքյան ուժերին ավիահարվածներ են հասցվել, մարտերի ընթացքում զոհվել են իրաքցի զինվորներ։

Իրավիճակի սրվելուց հետո իրաքյան բանակը սկսել է շրջանի ստուգումը, և, ինչպես հավաստիացվում է, բազայի գոյության փաստը հաստատվել է։ Այդ պահին Իսրայելն արդեն լքել էր տարածքը, սակայն թողած սարքավորումները մնացել էին։ Իրաքի պաշտպանության նախարարությունը հայտնել է, որ տարածքն օգտագործվել է լոգիստիկ նպատակներով, բայց նաև տեղեկացրել է, որ այդ բազայից իբր իրականացվել են հրթիռային արձակումներ։

Այնուհետև տեքստում նշվում է, որ այնտեղ, որտեղ կան ամերիկյան ռազմաբազաներ, իբր կարող են գործել նաև իսրայելական կառույցներ, քանի որ Իսրայելը որպես ծածկույթ օգտագործում է ԱՄՆ ռազմական ներկայությունը և հնարավորություն է ունենում գործել ողջ տարածաշրջանում։

Այս հիման վրա հեղինակը եզրակացնում է, որ ամերիկյան ռազմական ենթակառուցվածքը Իսրայելի համար օպերատիվ ներկայություն է ստեղծում բազմաթիվ երկրներում և տարածաշրջաններում։

Նաև նկարագրվում են Իրանի դեմ հարձակումների ժամանակաշրջանի իրադարձությունները, երբ տեղի էին ունենում անհայտ ծագման գաղտնի հրթիռային հարվածներ։

Իրանը հերքում էր իր առնչությունն այդ ամենին, սակայն, ինչպես նշվում է, տարածաշրջանի բազմաթիվ երկրներ ենթարկվում էին անհայտ հրթիռների հարվածների։ Պատասխանելով՝ Իրանը հարվածներ էր հասցնում Պարսից ծոցի երկրների ամերիկյան բազաներին՝ վնաս պատճառելով դրանց, բայց միաժամանակ, քաոսի պայմաններում, ըստ տեքստի վարկածի, հենց տարածաշրջանի երկրներն էլ դառնում էին անհայտ հարձակումների թիրախ։

Այնուհետև հեղինակը մեկնաբանություն է առաջադրում, ըստ որի՝ Իսրայելի նպատակը լայն արաբա-իրանական պատերազմ հրահրելն էր, որպեսզի թուլացնի Իրանին և տարածաշրջանը վերածի մշտական հակամարտությունների գոտու՝ միաժամանակ նվազագույնի հասցնելով իր անմիջական ներգրավվածությունը։ Պնդվում է, որ այս ռազմավարությունը մասամբ իրականացվում է, քանի որ Պարսից ծոցի երկրները զսպվածություն են ցուցաբերել, սակայն Իրանի հետ հարաբերություններին երկարաժամկետ վնաս արդեն հասցվել է։

Այնուհետև տեքստն անցնում է այլ երկրներում՝ Սաուդյան Արաբիայում, ԱՄԷ-ում, Հորդանանում, Բահրեյնում, Կովկասում և Կենտրոնական Ասիայում, Իսրայելի հնարավոր գաղտնի բազաների մասին ենթադրություններին և հարց է բարձրացնում, թե արդյոք տարածաշրջանում հայտնվող անհայտ հրթիռները կարող են արձակվել հենց այդպիսի օբյեկտներից։

Առանձին բարձրացվում է Թուրքիայի և Ադրբեջանի նկատմամբ հարվածների թեման, որոնք հեղինակը կասկածելի է անվանում, ինչպես նաև պնդում է, որ նույնիսկ ՆԱՏՕ-ի միջոցով տրվող պաշտոնական բացատրությունները չեն վերացնում հանրային կասկածները։

Այնուհետև տեքստը զարգացնում է Արևելյան Միջերկրածովում և Էգեյան տարածաշրջանում հնարավոր գաղտնի գործողությունների և սադրանքների մասին վարկածը՝ ներառյալ Թուրքիայի և Հունաստանի միջև հնարավոր հակամարտության սցենարները, որտեղ, ըստ հեղինակի վարկածի, կարող են օգտագործվել «անհայտ հրթիռներ» և հիբրիդային ազդեցության մեթոդներ։ Այս տրամաբանությամբ պնդվում է, որ Իսրայելը իբր կարող է շահագրգռված լինել միջնորդների և տարածաշրջանային հակասությունների միջոցով անուղղակի հակամարտություններ ստեղծելու մեջ։

Վերջում հեղինակը հայտարարում է, որ գլոբալ աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների պայմաններում հնարավոր է լայն տարածաշրջանային հակամարտությունների առաջացում, և որ Արևելյան Միջերկրածովը, ինչպես նաև Թուրքիայի և Հունաստանի միջև ծովային գոտին, կարող են դառնալ լարվածության հնարավոր կետեր, որոնց, նրա կարծիքով, պետք է ուշադիր հետևել։

Source: https://news.am/hy/news/1035959